Μουσικόφιλοι και μη, όλοι έχουμε ακούσει τον Marvin Gaye, σε κάποια ταινία, στο ραδιόφωνο ή σε κάποια συλλογή. Στα comments στο youtube διαβάζω:

Marvin Gaye – getting guys laid since 1972

Δεν έχω κάτι να προσθέσω, απολαύστε τον:

Ακολουθεί live διασκευή από τον Maceo Parker, funk extraordinaιre σαξοφωνίστας, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στην μπάντα του James Brown. Το κομμάτι είναι tribute στον Marvin Gaye. Δεν ξέρω από που να ξεκινήσω τα σχόλια: Από την εισαγωγή με τον κιθαρίστα που τα σπάει; Το smooth ass τρίο με τα πνευστά; Ή τον μπασίστα γύρω στα 7:04 που απλά… γαμάει! Θα σταθώ στο σχόλιο από το youTube:

That bass player fucks on the first date!

Enjoy:

Ναι αγαπητοί και εκλεκτοί αναγνώστες και ακροατές. Σίγουρα οι πιο ψαγμένοι ξέρετε το συγκεκριμένο sample. Μπορεί και όχι και για αυτό είμαι εδώ.

Billy Cobham – Stratus

Όταν ο drummer είναι ο ‘front man’ της μπάντας σίγουρα δεν είναι ένας τυχαίος drummer. Πρόκειται για τον θρυλικό Billy Cobham. Ακούστε τα μπίτια του προσεχτικά παιδιά μου, ο άνθρωπος έχει απίστευτο groove και ρυθμό:

Το έχουμε όμως και σε live έκδοση (έτσι για να γουστάρουμε). Νομίζω το bassline μπαίνει στα top 10 basslines όλων των εποχών. Στην ίδια λίστα θα έβαζα και το Chameleon του Herbie Hancock αλλά αυτό θέλει post από μόνο του… (hint hint).

Massive Attack – Safe from Harm

Και τα δυο κομμάτια τα σπάνε για διαφορετικούς λόγους. Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς το αποτέλεσμα του sampling όχι μόνο δεν έχει καμία σχέση με το αρχικό κομμάτι, αλλά είναι και αυτό ένα ύμνος από μόνο του. Νομίζω το safe from harm δεν θέλει εισαγωγή. Να θυμηθούμε τα νιάτα μας:

Midnight in a perfect world – Dj Shadow

Κάποιος είχε γράψει σε ένα forum:

We should build monument for this song.

Στο ίδιο forum άλλος λέει:

If a human soul can be implemented into a single track than this would be it.

Μεγάλες κουβέντες για ένα μεγάλο κομμάτι. Πραγματικά ο Shadow δεν ξέρω πως τα κατάφερε με αυτό το κομμάτι αλλά ομόλογο να πω ότι όταν το ακούω δακρύζω. Δεν θέλω να πω τίποτα παραπάνω. Όσοι το γνωρίζετε το κομμάτι το ξέρετε οι υπόλοιποι απολάυστε το:

Pekka Pohjola – Sekoilu Seestyy – The Madness Subsides

Ψάχνοντας τα samples που χρησιμοποίησε ο Dj Shadow για το Midnight ανακάλυψα τον Pekka Pohjola τον οποίο ακούω για πρώτη φορά. Από το συγκεκριμένο κομμάτι έχει πάρει ο Shadow το βασικό και τόσο γνώριμο sample. O Pohjola είναι ένας Φιλανδός μπασίστας, κιθαρίστας και συνθέτης και μέλος της πιο γνωστής μουσικής οικογένειας της Φιλανδίας απ’ ότι μαθαίνουμε από το βιογραφικό του. Είναι σίγουρα στα ‘to do’ η μελέτη του. Το σόλο κιθάρας πάντως στο κομμάτι πραγματικά δεν θα μπορούσε να έχει πιο πολύ συναίσθημα:

Στο πρώτο ποστ το remusic παρουσιάζουμε (!) μια τριλογία που αποτελείται από την original παραγωγή, μια διασκευή και ένα κομμάτι με sample από το αρχικό. Είμαστε δηλαδή στο πνεύμα της αναζήτησης που έχουμε ορίσει.

Brothers On the Slide – Cymande

Η original εκτέλεση είναι από τους Cymande, ένα άγνωστο σε πολλούς και υποεκτιμημένο συγκρότημα από το Λονδίνο του ’70 του οποίου τα μέλη έχουν καταγωγή από τη Γουιάνα και τη Τζαμάικα με ένα μοναδικό εκρηκτικό ήχο-μείγμα από rock, funk reggae και soul.  Το συγκρότημα διαλύθηκε στα μέσα της δεκαετίας αλλά όχι πριν γνωρίσει επιτυχία στην Αμερική και την κυκλοφορία τουλάχιστον δύο albums.

Το ‘Brothers On the Slide’ είναι ίσως το δεύτερο πιο γνωστό κομμάτι μετά από το ‘Bra‘ το οποίο σάμπλαραν οι De La Soul στο ‘Change in Speak‘ από το θρυλικό τους album 3 feet high and rising.

Brothers On the Slide – the Dynamics

Οι Dynamics εμφανίστηκαν από το πουθενά στη Γαλλία το 2006 με μια διασκευή του ‘Seven Nation Army’ των White Stripes (άλλο ένα κομμάτι με δεκάδες διασκευές) και μετά από την επιτυχία που γνώρισαν συνέχισαν με διάφορες διασκευές από φαινομενικά ασύνδετους καλλιτέχνες όπως τον Curtis Mayfield και την Madonna. Οι διασκευές αυτές αποτέλεσαν και το πρώτο τους album με τίτλο ‘Version Excursions‘ το οποίο θα μπορούσα να αφιερώσω ένα ολόκληρο post (και ίσως το κάνω)! Για να μην ξεφεύγουμε όμως το “Brothers On The Slide” των Dynamics σε αντίθεση με το original που είναι συγκριτικά πιο ωμό έχει ένα πιο ‘γλυκό’ και ολοκληρωμένο ήχο, αλλά και πολύ πιο χαλαρό – laid back.

The Replenish – John Robinson

Τυχαία τον πέτυχα ένα βράδυ στο youtube, δεν θυμάμαι καν τι έψαχνα αλλά όταν άκουσα το sample από τους Cymande αμέσως μου τράβηξε την προσοχή. Πιθανά να έχει χρησιμοποιηθεί το sample και αλλού αλλά η συγκεκριμένη εκτέλεση και o ρυθμός του Robinson είναι εξαιρετικός. Δεν το αφήνει να πέσει κάτω. Σε κρατάει με τα αχτύπητη ροή των στοίχων του όπως χαρακτηριστικά:

… Propaganda in its purest form
rain down on the world like a violent storm
but I never let it stop, I keep moving on
until a new way of thinking is finally born
word.

Εδώ τελειώνει και το πρώτο επεισόδιο! Ελπίζω να περάσατε καλά!

Καλησπέρα αγαπητοί φίλοι και λοιποί συνταξιδιώτες στον χωροχρόνο! Οι περισσότεροι που διαβάζετε το συγκεκριμένο post μάλλον με ξέρετε και έτσι μάλλον δεν χρειάζεται να συστηθώ. Όσοι ήρθατε εδώ τυχαία από κάποιο link ή από το google καλώς ήρθατε! Είμαι ο Γιάννης και ελπίζω να σας αρέσουν οι  μουσικές παρουσιάσεις που θα ακολουθήσουν.  Περισσότερα για το blog στο about.

// Εισαγωγή τέλος. Έντ.